Untitled Document

Tarihi Eserleri ve Turistik Yerleri

Süloğlu ve çevresi eski çağlardan bu günümüze önemli uygarlıklara beşiklik etmiştir. Bu dönemlere ait Keramettin, Tatarlar ve Domurcalı köyleri arasındaki yörede, tarih öncesi döneme ait ilk anıtsal mezar örneklerinden, menhir ve dolmenler bulunmaktadır. Geçkinli küküler köyleri civarında anıt niteliğinde Tatar Türbesi bulunmaktarı. Balkan Savaşlarının yoğun olarak geçtiği Geçkinli Köyü'nde Balkan Şehitleri Abidesi yer alır.

Tatar Türbesi

İlçe turizm bakımından fazla gelişmemiştir. Süloğlu barajı ve parkı ile, Küküler Korosu yaz mevsiminde önmeli Mesire yerleridir. İlçede bulunan Süloğlu Barajı, Keramettin, Sülecik, Geçkinli Göletleri yöresel turizmin gelişmesine katkıda bulunmaktadır.

Geçkinli Köyü'nde Balkan Şehitleri Anıtı

Osmanlılar 14. yy'ın II.çeyreğinde Rumeli'ye geçtikten sonra, Türk akıncıları Şehzade Süleyman, Hacı İl Bey ve Lala Şahin Paşa komutasında fetih hareketlerine girişmişlerdir. Fethettikleri topraklara adaletli yönetim ve hürriyeti taşımaları, Süloğlu ve çevresinin de kolayca Türklerin eline geçmesini sağlamıştı. Anadolu'dan gelen Oğuz Türkleri boyundan Kocacık Yörük ve Türkmenleri Süloğlu çevresinde iskan edilmişti.

Böylece geniş araziler üzerinde kasabalar, köyler, çiftlikler kurulmuştu. Yeni kurulan bu yerleşim yerlerine büyük ailelerin reislerinin adları verilmişti. Süloğlu çiftliğinin 16. asırda kurulduğu tahmin edilmektedir. Edirne'nin Kirişhane Mahallesi'nin kurucusu Hacı Süle Çelebi'dir. Hacı Süle Çelebi 1559 Ekim ayında (Hicri 967 yılının Muharrem ayında) burada bir cami yaptırmıştı. Hacı Süle Çelebi 1568 yılında (Hicri 976) yılında vefat etmiştir. Süle köyü tımarının Süle Çelebi'ye babası Hacı Sinan'dan kaldığı anlaşılıyor. Bundan sonra oğluna kaldığı için bu yöre Süleoğlu adını almıştı. Evliya Çelebi Kırım dönüşünde, Muhittin Baba ve Sarıdanişment Köyü üzerinden Hasköy'e gekdiğini yazmaktadır. Yolculuğunda Süloğlu çiftliğinin güzelliğinden bahsetmektedir. Süleoğlu ve yöresi 1828-1829 Osmanlı-Rus savaşında yıkıma uğrar. Bimlerce insan savaş sırasında ve sonradan meydana gelen salgın hastalıklar sonucu ölür. daha sonra 93 Harbi diye anılan 1878-1879 Osmanlı-Rus savaşı sonundaysa, göçmenler yerleştirilir. Böylece iskan günümüze kadar çeşitli ülkelerden gelenler ile devam etmektedir. Yöre en acı gnlerini Balkan savaşı'nda yaşar. 1913'te esaret sona erer. Birinci Dünya Savaşı'nda Osmanlı İmparatorluğu'nun mağlup olması üzerine, 1920'de bu defa Yunan işgaline uğrar. İşgal 22 Kasım 1922'de sona erer. Süleoğlu, Cumhuriyetin ilanından sonra 1934 yılına kadar Tatarlar nahiyesine bağlı köy; 1934 yılında Edirne'ye bağlı nahiye, 1967 yılında belediye, 1990 yılında da ilçe olmuştur. 1990 yılında T.B.M.M'nde ilçe oluşu ile ilgili kanun tasarısıgörüşülürken Süleoğlu adı Süloğlu olarak değiştirildiği için, bundan sonra ismine Süloğlu denilmiştir.

Coğrafi Yapısı

İlçenin yüzölçümü 256 km2'dir. Güneyinde Hazsa, doğusunda Kırklareli, kuzeyinde Lalapaşa ve batısında Edirne ile çevrilidir. Dalgalı bir arazi yapısına sahiptir. Başlıca yükseltileri Tavşan Tepe, Fakir Tepe, Yatsı Tepe ve Kamber Tepe'dir. Akarsuları, Süloğlu Deresi ve Geçkinli Deresi'dir. Başlıca göletleri, Süloğlu Barajı, Keramaettin Sülecik ve Geçkinli Göletleridir. Karasal iklim hüküm sürer. Halkın başlıca geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Genellikle kuru tarım daha çok yapılır. Başlıca tarım ürünleri, tahıllar, ay çiçeği ve mısısrdır. İlçede daha çok büyük baş hayvancılığı olarak süt inekçiliği yapılır, küçük baş hayvanlardan koyun yetiştirilir, arıcılıkta gelişmeye başlamıştır.

Tarihi Eserleri ve Turistik Yerleri

Süloğlu ve çevresi eski çağlardan bu günümüze önemli uygarlıklara beşiklik etmiştir. Bu dönemlere ait Keramettin, Tatarlar ve Domurcalı köyleri arasındaki yörede, tarih öncesi döneme ait ilk anıtsal mezar örneklerinden, menhir ve dolmenler bulunmaktadır. Geçkinli küküler köyleri civarında anıt niteliğinde Tatar Türbesi bulunmaktarı. Balkan Savaşlarının yoğun olarak geçtiği Geçkinli Köyü'nde Balkan Şehitleri Abidesi yer alır.

İlçe turizm bakımından fazla gelişmemiştir. Süloğlu barajı ve parkı ile, Küküler Korosu yaz mevsiminde önmeli Mesire yerleridir. İlçede bulunan Süloğlu Barajı, Keramettin, Sülecik, Geçkinli Göletleri yöresel turizmin gelişmesine katkıda bulunmaktadır.

Sanayi ve Yer Altı Zenginlik Kaynakları

İlçe sanayi bakımından gelişmemiştir, daha çok tarımsal araç üretimine yönelik çalışmlar yapılmaktadır. Bunların içinde en önemlisi "Kabak Çkeirdeği Ayırma Makinesi'dir." Üretilen möakineler yurt içinde satıldığı gibi, yurt dışında da Yunanistan, Romanya, Bulgaristan ve Ukrayan gibi ülkelere ihraç edilmektedir. İlçenin Domurcalı yöresinde 1993 yılında başlatılan Edirne Organize Sanayi bölgesi aly yapı çalışmaları 260 hektar arazi üzerinde devam etmektedir. Sanayi bölgesi faaliyete geçtiğinde yöre için büyük katkısı olacağı düşünülmektedir.

İlçe yeraltı zenginlik kaynakları fazla önemli olmamakla birlikte, Geçkinli Köyü yakınında Linyit kömürü, Süloğlu yakınında Kuars madenleri işletilmektedir. Yine Süloğlu'nun kuzeyindeki Aktaşlar yöresinde Mermer madeni bulunmaktadır.

Nüfus ve Sosyal Durumu

İlçe, 10 köy ve merkezdeki dört mahalleden oluşmaktadır. 1997 nüfus sayımında ilçe merkezinin nüfusu 5633, bağlı köyleri ile birlikte tolam nüfusu 11426 iken, 2000 nüfus sayımına göre ilçe merkezi 6546, bağlı köylerle birlikte toplam nüfus 11912 kişi olmuştur. Nüfus artışı fazla değildir. Yörenin sanayi yönünden fazla gelişmemesi dışarıya nüfus göçünün artmasına sebep olmaktadır.

Tarihçesi
		Osmanlılar 14. yy'ın II.çeyreğinde Rumeli'ye geçtikten sonra, Türk akıncıları Şehzade Süleyman, Hacı İl Bey ve Lala Şahin Paşa komutasında fetih hareketlerine girişmişlerdir. Fethettikleri topraklara adaletli yönetim ve hürriyeti taşımaları, Süloğlu ve çevresinin de kolayca Türklerin eline geçmesini sağlamıştı. Anadolu'dan gelen Oğuz Türkleri boyundan Kocacık Yörük ve Türkmenleri Süloğlu çevresinde iskan edilmişti.
Süloğlu Barajı


Coğrafi Yapısı
İlçenin yüzölçümü 256 km2'dir. Güneyinde Hazsa, doğusunda Kırklareli, kuzeyinde Lalapaşa ve batısında Edirne ile çevrilidir. Dalgalı bir arazi yapısına sahiptir. Başlıca yükseltileri Tavşan Tepe, Fakir Tepe, Yatsı Tepe ve Kamber Tepe'dir. Akarsuları, Süloğlu Deresi ve Geçkinli Deresi'dir. Başlıca göletleri, Süloğlu Barajı, Keramaettin Sülecik ve Geçkinli Göletleridir. Karasal iklim hüküm sürer. Halkın başlıca geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Genellikle kuru tarım daha çok yapılır. Başlıca tarım ürünleri, tahıllar, ay çiçeği ve mısısrdır. İlçede daha çok büyük baş hayvancılığı olarak süt inekçiliği yapılır, küçük baş hayvanlardan koyun yetiştirilir, arıcılıkta gelişmeye başlamıştır.		Süloğlu'ndan görünüm

Sanayi ve Yer Altı Zenginlik Kaynakları
	İlçe sanayi bakımından gelişmemiştir, daha çok tarımsal araç üretimine yönelik çalışmlar yapılmaktadır. Bunların içinde en önemlisi "Kabak Çkeirdeği Ayırma Makinesi'dir." Üretilen möakineler yurt içinde satıldığı gibi, yurt dışında da Yunanistan, Romanya, Bulgaristan ve Ukrayan gibi ülkelere ihraç edilmektedir. İlçenin Domurcalı yöresinde 1993 yılında başlatılan Edirne Organize Sanayi bölgesi aly yapı çalışmaları 260 hektar arazi üzerinde devam etmektedir. Sanayi bölgesi faaliyete geçtiğinde yöre için büyük katkısı olacağı düşünülmektedir.
Tarım aleti

İlçe yeraltı zenginlik kaynakları fazla önemli olmamakla birlikte, Geçkinli Köyü yakınında Linyit kömürü, Süloğlu yakınında Kuars madenleri işletilmektedir. Yine Süloğlu'nun kuzeyindeki Aktaşlar yöresinde Mermer madeni bulunmaktadır.
		Mermer Madeni